GiyahAram

باز هم ، بالا رفتن حداکثر ضربان قلب نمی تواند این مسئله را کاملاً جبران کند ، و کودک دارای حداکثر ضربان قلب پایین تر از بزرگسال است. عملکرد ریه به طور قابل توجهی با رشد تغییر می کند. تمام حجم ریه ها تا زمانی که رشد کامل شود افزایش می یابد. نرخ جریان اوج از همین الگوی پیروی می کند. تغییرات در این حجم ها و سرعت جریان با تغییرات در بالاترین تهویه که می تواند در حین انجام تمرینات جامع انجام شود مطابقت دارد.

ظرفیت هوازی:

هدف از سازگاری های اساسی قلبی و عروقی و تنفسی که در پاسخ به سطوح مختلف ورزش (میزان کار) اتفاق می افتد ، جای دادن عضلات مورد نیاز اکسیژن است. بنابراین در عملکردهای قلبی و عروقی و تنفسی که رشد را همراه دارد افزایش می یابد که ظرفیت هوازی (حداکثر VO2) به طور مشابه افزایش می یابد. مطالعات نشان داده اند که قله VO2 max بین سنین 17-21 سال و سپس با افزایش سن کاهش می یابد. مطالعات دختران روند مشابهی پیدا کرده است ، اگرچه در خانمها کاهش در سنین بسیار جوانی شروع می شود ، عموماً بین سنین 12-15 سال که به دلیل فرض شیوه زندگی بی تحرک پیش می رود ، کاهش می یابد. ظرفیت هوازی (حداکثر ظرفیت VO2) وقتی در لیتر در دقیقه بیان می شود در کودکان کمتر از بزرگسالان در سطح مشابه آموزش است. این به درجه اول مربوط به یک کودک است " ظرفیت حداکثر قلبی پایین. وقتی مقادیر حداکثر VO2 بیان می شود که اختلاف اندازه بدن بین کودکان و بزرگسالان را منعکس می کند ، هیچ تفاوتی در ظرفیت هوازی وجود ندارد.

ظرفیت بی هوازی:

کودکان توانایی محدودی در انجام فعالیتهای نوع بی هوازی دارند. این امر از چند طریق نشان داده شده است ، کودکان برای حداکثر یا بالاترین میزان ورزش ، نمی توانند غلظت لاکتات در بزرگسالان یا عضلات را بدست آورند ، که نشانگر ظرفیت گلیکولیتیک پایین (تبدیل گلوکز به پیروات) است. سطح لاکتات پایین تر ممکن است غلظت کمتری از فسفوکروسوکیناز (آنزیم تنظیم کننده گلیکولیز) ، آنزیم محدود کننده سرعت گلیکولیز بی هوازی را منعکس کند. لاکتات دهیدروژناز (آنزیمی که کاتالیز تبدیل لاکتات به پیروات) را نیز به نظر می رسد فعالیت در کودکان نیز پایین تر است. با این حال ، آستانه لاکتات وقتی به عنوان درصد VO2 max بیان می شود ، به نظر نمی رسد که یک عامل محدود کننده در کودکان باشد زیرا آستانه شیردهی کودکان مشابه است ، اگر نه تا حدودی بالاتر از بزرگسالان آموزش دیده به طور مشابه.

سازگاری فیزیولوژیکی در تمرینات ورزشی

آموزش می تواند قدرت ، ظرفیت هوازی و ظرفیت بی هوازی کودکان را بهبود بخشد اما از نظر فیزیولوژیکی با بزرگسالان متفاوت است. آنها به خوبی با برنامه های آموزشی بزرگسالان سازگار هستند اما روال های آموزشی برای کودکان باید در گروه های سنی طراحی شود.

ترکیب بدنی:

نوجوانان و کودکان با توجه به تغییر در وزن بدن و ترکیب بدن به تمرینات بدنی مشابه با بزرگسالان پاسخ می دهند. با هر دو تمرین مقاومت و هوازی ، پسران و دختران ، وزن بدن و چربی بدن را کاهش داده و توده بدون چربی را افزایش می دهند ، اگرچه افزایش حجم چربی بدون چربی در کودک در مقایسه با بزرگسالان و بزرگسالان افزایش می یابد. همچنین شواهدی از رشد چشمگیر استخوان به عنوان نتیجه تمرین ورزشی در بالا وجود دارد که با رشد طبیعی دیده می شود. مطالعات نشان می دهد که سالهای قبل از تولد به دلیل افزایش تراکم استخوان ممکن است مناسب ترین زمان برای افزایش توده استخوانی باشد.

استحکام - قدرت:

برای سالهای متمادی استفاده از تمرینات مقاومت در جهت افزایش قدرت عضلانی و استقامت در پسران و دختران بلوغ و بزرگسالی بسیار بحث برانگیز بوده است. پسران و دختران از ترس اینکه ممکن است صدماتی وارد شود و از این رو زودرس روند رشد را متوقف کنند ، از استفاده از وزنه های رایگان دلسرد شدند. دانشمندان گمان می کردند که آموزش مقاومت به دلیل کم بودن آندروژنهای در گردش ، تأثیر کمی یا مؤثر بر روی پسران پیش بلوط نخواهد داشت. مطالعات به این نتیجه رسیده اند که تمرین مقاومت با تقویت ماهیچه هایی که از مفصل عبور می کنند محافظت در برابر صدمات می کند ، اما یک روش محافظه کارانه در تجویز ورزش مقاومت در کودکان ، به خصوص در سنین قبل توصیه می شود. مکانیسم هایی که باعث تغییر قدرت در کودکان می شوند مشابه با بزرگسالان هستند ، با یک استثنا: قدرت استحکام قبل از تولد تا حد زیادی و بدون تغییر در اندازه عضلات انجام می شود. یک مطالعه جامع از مکانیسم های مسئول افزایش قدرت در پسران پیش از بلوغ نتیجه گرفت که عوامل احتمالی دستیابی به قدرت بدست آمده عبارتند از:

بهبود هماهنگی مهارت حرکتی ،

افزایش فعال سازی واحد موتور ، و

سایر سازگاری های عصبی نامشخص

افزایش قدرت در بزرگسالان در درجه اول ناشی از سازگاری عصبی است و در اندازه عضلات و تنش خاص افزایش می یابد. برای برنامه های آموزشی واقعی ، آموزش مقاومت در برابر کودکان باید به همان روش بزرگسالان تجویز شود ، اگرچه هر برنامه آموزش مقاومت باید با دقت توسط مربیان ذیصلاح که آموزش دیده اند تا به طور خاص با کودکان کار کنند ، نظارت شود. آموزش مقاومت فقط باید بخشی از یک برنامه تناسب اندام جامع تر برای گروه سنی خاص باشد.